Top 3 bedreigingen voor de logistiek in BelgiëDecember 2016



Onze partner TL Hub heeft gedurende de maand juni 2015 een marktonderzoek gedaan in de sector logistiek, transport en supply chain in België. Daarbij zijn zij gekomen tot een duidelijke "top 3" van bedreigingen voor onze sector. 'De salariskosten' worden voor 33% opgegeven als struikelblok, 'administratieve, juridische en regionale verplichtingen' staan op de tweede plaats met 30% en de 'katastrofale mobiliteit' is het derde hekelpunt met 28% van de stemmen.

De salariskosten (33%)

Helaas is het algemeen geweten dat België een van de wereldleiders is wat betreft de salariskosten. Deze leiderspositie maakt personen echter niet gelukkig. De problematiek is een handicap voor de gehele Belgische economische structuur, maar heeft zeker ook een grotere impact op onze sector. De bedrijven actief in de transport en logistieke sector zijn enkel afhankelijk van hun diensten. Deze dienst wordt vandaag nog grotendeels uitgevoerd door bedienden/arbeiders. De kostenstructuur is volledig toegewezen aan infrastructuur- en personeelskosten. Des te belangrijk de activiteiten zijn, des te groter de salariskosten zullen zijn. Wetende dat de sector die als eerste blootgesteld werd aan de economische crisis (daling van de productie) en onderworpen is aan hevige concurrentie, zijn de marges zeer laag. En dus zorgen de salariskosten voor een grote handicap ten opzichte van de ontwikkeling.

Administratieve, juridische en regionale verplichtingen (30%)

Nogmaals, deze bedreiging is niet enkel gelinkt aan onze sector, maar we worden er allemaal gedeeltelijk aan blootgesteld. Momenteel in het midden van de actualiteit en tevens een goed voorbeeld is de kilometerheffing. Men wil geld voor de wegeninfrastructuur? Waar zal de regering beroep op doen? Het vervoer van goederen uiteraard. Het is gemakkelijk dat de meerderheid van de kiezers de transportmiddelen (vrachtwagen, boot, vliegtuig) zien als bron van vervuiling, opstoppingen en accidenten (statistisch fout) en vergeten dat zonder ditzelfde transport ze op zondag hun brood of het parfum voor hun vrouw niet kunnen kopen. Vertrekkende van dit beeld, verkiezen onze politiekers het taxeren van een dragende sector boven een algemene heffing die slechts enkele euro's van alle kiezers zal raken. De kilometerheffing is op zich geen ketterij, dit wordt namelijk in andere landen bewezen, maar het is de druppel die de emmer doet overlopen. Hallucinant aan de basis van het idee is dat men een andere tax zal toepassen in Vlaanderen als in Wallonië (straf dat men dit voorstelt in een land met een lengte van slechts 300 km), en zal ze een heleboel beperkingen toevoegen aan een sector die reeds vreselijk verzwakt is. Indien men de groei wilt stimuleren, zal men de administratie moeten vereenvoudigen en de beperkingen verlichten.

De katastrofale mobiliteit van onze wegen (28%)

Ook in termen van de wegcongestie is België een marktleider. Als we enkel kijken naar de ring rond Brussel en Antwerpen hoeft hier geen tekening bij gemaakt te worden. We verliezen tijd dus ook geld.
Samengevat: deze drie "risico's" voor onze logistieke sector hebben betrekking op de hele Belgische economie. Er is niet één fabriek dat geen logistieke behoefte heeft, de overgrote meerderheid van KMO's heeft een productielijn waarvan de goederen naar klanten verzonden worden, en de supply chain wordt een van de prioritaire zwaartepunten van de industrie. Betreffende de e-commerce: de particulier die zijn schoenen, flessen wijn of boeken via internet bestelt zal deze nog niet via 3D printing in zijn brievenbus krijgen...
Zonder logistiek zal er geen economie zijn, zonder economie zijn er geen jobs en zonder jobs zal er niemand zijn om de belastingen te betalen. En jammer genoeg denken we dat de drie grote risico's, hierboven vernoemd, in de handen van onze regering liggen.
Diezelfde overheid is trots om te spreken over "zijn" haven van Antwerpen, over "zijn" groei op de luchthaven van Luik, over "zijn" mobiliteitspolitiek enz... En het overheidsgeld heeft grotendeels bijgedragen aan deze successen, dat valt niet te ontkennen, maar men moet ook verder durven te kijken en een globale politiek hebben voor de drie bovengenoemde punten.